We werden iets vroeger wakker, dus zaten we iets vroeger aan de ontbijttafel voor croissants, eieren, spek en vers fruit. Een rit van 35 min langs de zuidkant van het eiland bracht ons naar het beginpunt van de trail Lagoa do Fogo die vandaag op het programma stond. 11km heen en terug met de eerste 5,5 km klimmen en nog eens klimmen. De verzuring van de spieren ging gepaard met het verlies van liters zweet. Waar waren we nu weer aan begonnen. En ja we zijn ook 5 jaar ouder dan in 2018, toen we ons in gelijkaardige wandelingen vastbeten. De omgeving was wel heel mooi. De stilte van de natuur met enkel het gezang van vogels en tegen de stroom zwemmende forellen in de Levada, of het irrigatiekanaaltje op de flanken van de bergen. Eens aan het bergmeer, konden we onze gekwelde voeten verfrissing bieden. We bleven er een dik uur genieten van de rust en de meeuwen die op de flanken van de bergen hun broedplaats hadden gevonden. De weg terug duurde amper één uur, hoewel voortdurend afdalen ook vrij belastend is voor de kuiten. Ietwat later spoelden we de inspanningen door met een frisse halve liter bier op een terras aan de oceaan. We besloten 20 km verder te rijden en de thermale baden op te zoeken van Poça da Dona Beija, vooral gegeerd door de lokale bevolking. De 5 baden bieden warm water van 28 tot 39 graden. Het water wordt door de hete grond van onder opgewarmd. Dit komt natuurlijk door de vulkanische oorsprong van het archipel. De zwavel geur moet je er wel bij nemen. Om 19h kwamen we terug aan in het hotel en na een deugddoende douche, schoven we de benen onder tafel bij restaurante Gastronomo waar we ons te goed deden aan gegrilde tonijn met zoete aardappelen ( en een fles Douro 😉)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten